Skip to main content


in reply to grutjes

Ik merk wel dat ook mijn brein (ik vind dat iedereen zelf mag kiezen of hij of zij meer als man of vrouw of neutraal door het leven gaat) vrij automatisch probeert te bepalen of iemand een man of een vrouw is. Of dat er ingebakken zit door de opvoeding? Door onze taal? (hij/zij)? Ik zit in ieder geval niet voortdurend te denken of iemand een mogelijke partner zou kunnen zijn of niet.
in reply to Another concerned scientist

Maar ik kom wel eens mensen tegen bij wie ik het niet meteen kan zien (is niet erg, maar mijn brein zit wel even van: Heh?). Dat gaat helemaal automatisch, en min bewuste brein moet dan corrigeren.

Ik vind de genderrollen in onze maatschappij nog steeds veel te binair. Waarom wordt bij vrouwen make-up verwacht, en wordt verwacht dat ze voor het huishouden zorgen?

in reply to Another concerned scientist

Onze socialisatie is er zo ontzettend hard op gericht om te denken in man en vrouw-hokjes. Kijk alleen al in speelgoedwinkels naar die enorme verschillen tussen blauwe en roze meuk, actiehelden en babypoppen, of nog erger: de moderne "gender reveal parties"... Dus nee, dat is natuurlijk geen wonder dat je getraind bent om je uiterste best te doen om mensen automatisch in één van beide hokjes in te delen.

Maar zoals je zegt: het is nonsens. En gelukkig kunnen we onszelf resocialiseren.