Caroline de Gruyter (NRC) (€)

Als er één moment is waarop Europa pal voor het internationale recht had moeten gaan liggen, dan was het wel toen Israël op 13 juni begon met „preventieve aanvallen” op Iran. De Europeanen hadden die aanvallen krachtig moeten veroordelen, omdat ze illegaal zijn onder het internationale recht. Helaas deden ze dat niet. Dat is een blunder van formaat. Want nu hebben de Europeanen die altijd claimen dat ze de rules-based internationale orde steunen, exact het omgekeerde gedaan. Precies op een moment waarop veel landen het internationale recht uit het raam gooien, geven zij het een trap na. Wat rest, is de rauwe macht van individuele landen die zich nergens meer iets van aantrekken. (...)

(Tekst loopt door onder de foto.)

Caroline de Gruyter

De enigen die Israëls bombardementen strijdig hebben genoemd met het internationale recht zijn – behalve Rusland en China, die Iran steunen –, Japan, Noorwegen en de VN. De meeste experts internationaal recht geven hen gelijk. (...)

Europa verzwakt zichzelf hiermee. In februari 2022 beriep Moskou zich eveneens op een „existentiële dreiging” vanuit Oekraïne. Europa veroordeelde de Russische invasie krachtig, met het terechte argument dat dit illegaal is onder het internationale recht. Die positie is behoorlijk uitgehold, nu de Europeanen de wettelijk zeer dubieuze aanvallen van Israël op Iran gewoon laten lopen. Anything goes, eigenlijk, vanaf nu: China kan Taiwan inpikken, Ethiopië Eritrea, de VS Groenland. Als zelfs de Europeanen dit nu toelaten bij vrienden en veroordelen bij minder goede vrienden, houdt het naoorlogse internationale regelsysteem eigenlijk op te bestaan. Er ís geen systeem meer. Alleen nog de jungle.

Hele artikel

Tags: #nederlands #israel #iran #internationaal recht #internationale orde #preventieve aanval #un #united nations #trump #eu #europese unie #europa

The Guardian

Israel is the main source of terror and instability in the Middle East. But the west continually turns away from this reality

(Text continues underneath the photo.)

A man is helped after an explosion in Tehran, amid Israel's airstrikes against Iran, 15 June 2025. Photograph: Amir Kholousi/AP.

As the G7 issues a statement declaring that Israel has a “right to defend itself”, you have a right to ask if you are losing your mind. Israel launched an unprovoked onslaught on Iran. Its excuse – that Tehran may acquire a nuclear weapon – renders its attack illegal under the UN charter, which forbids wars justified by the claim of a future threat.

“Iran is the principal source of regional instability and terror,” declares the G7 statement. Even though Donald Trump’s intelligence chief testified three months ago that the US intelligence community “continues to assess that Iran is not building a nuclear weapon”. Even though it’s Israel that actually possesses nuclear weapons, while refusing to sign the nuclear non-proliferation treaty and refusing International Atomic Energy Agency inspections. Even though, as progress was being made in nuclear talks between Iran and the US, Israel targeted Iran’s chief negotiator and proceeded to exterminate scientists, including their families, alongside countless other civilians, including children, an athlete, a teacher, a pilates instructor. Even though Israel’s leader is subject to an arrest warrant, accused of war crimes and crimes against humanity. And even though Israel has erased Gaza in a genocidal frenzy, and subjected the illegally occupied and colonised West Bank to an escalating pogrom, attacked southern Lebanon and Beirut, and invaded and occupied Syria. No country in the Middle East is as great a source of regional instability and terror as Israel: it’s not even close. (...)

Complete article

Tags: #english #world order #rule of law #international law #iran #nuclear arms #non-proliferation treaty #israel #palestine #palestinians #gaza #west bank #occupied territories #un #united nations #war crimes #ethnic cleansing #crimes against humanity #Iinternational criminal court #icc

Vrij Nederland (€)

Er zijn andere tijden geweest waarop het label ‘onbeschrijflijk’ van toepassing was, maar ons tijdperk, dat zich kenmerkt door een genocide die zich voor onze neus afspeelt, spant de kroon. Carel Peeters las Geweten van Maurits de Bruijn en De wereld na Gaza van Pankaj Mishra. (...)

(Tekst loopt door onder de kaart.)

Kaart van de Gaza strook (Wikipedia)

Daarbij hoort ook het verschijnen bij van Renate Rubinsteins Jood in Arabië, goi in Israël (1967)], het verslag van haar reizen naar Israël, Jordanië, Libanon en Egypte. Wanneer je zinnen uit dat boek licht zie je meteen dat er in al die jaren niets veranderd is in de kritiek op Israël. Of het nu zeventig, vijftig of vijfentwintig jaar geleden is. Steeds worden voor de hand liggende oplossingen aangedragen en door de Israëlische regeringen weggewuifd. Aan verhelderende inzichten was nooit gebrek. Renate schrijft bijvoorbeeld: ‘Juist omdat de Joden weten wat het betekent om tweederangsburger te zijn, en om vluchteling te worden, zouden zij zich in Palestijnen moeten kunnen verplaatsen. Mij kostte het geen enkele moeite’. (...)

Deze week verschijnt Over antisemitisme van Mark Mazower, die het ook nog maar een keer zegt: ‘Het gelijkstellen van kritiek op Israël en antisemitisme is funest.’ En dat is precies wat de Israëlische minister van defensie Yisrael Katz aanhoudend doet. (...)

[O]ns tijdperk, dat zich kenmerkt door een genocide die zich voor onze neus afspeelt en waar niemand iets tegen doet/niemand iets tegen kan doen, spant voorlopig de kroon. Zoveel cynische verwoesting door Hamas en Israël. Zoveel doden en gewonden. Zoveel hongersnood. (...)

Zeker is ook wat Pankaj Mishra in De wereld na Gaza schrijft: ‘de littekens van het onheil zullen nog tientallen jaren in Gaza te zien zijn: aan de verwonde slachtoffers, de verweesde kinderen, het puin van de steden, de dakloze mensen en het bewustzijn van de alomtegenwoordige massale rouw.’ Die littekens zullen ons worden nagedragen. (...)

Onder Menachem Begin als premier (1977) begon het Israëlische establishment met het creëren en verspreiden van een heel specifieke versie van de Shoah: de Shoah als ‘immer dreigend gevaar’. Dat wordt vandaag nog steeds door de Israëlische leiders gebruikt ‘om hun routinematige expansionisme en vlagen van disproportioneel geweld tegen Palestijnen te legitimeren’, schrijft Mishra. Met de Shoah schermen betekent de tegenstander in één keer machteloos maken. Maar er waren Israëliërs die zich er niet door lieten inpakken, zoals de gematigde Abba Eban, diplomaat en minister van Buitenlandse Zaken (1968-1974). Die zei: ‘Het wordt tijd op eigen benen te staan en niet op die van zes miljoen doden.’ (...)

Het beste is te doen wat Primo Levi alweer enige tijd geleden deed: ‘We moeten de impuls emotioneel solidair met Israël te zijn onderdrukken om de fouten van Israëls huidige heersende klasse onbevooroordeeld te kunnen bediscussiëren. Weg met die heersende klasse.’

Hele artikel

Tags: #nederlands #boeken #gaza #israel #palestijnen #palestina #mensenrechten #oorlogsrecht #genocide #vn #verenigde naties #bezette gebieden #oorlogsmisdaden #bestand #vrede #breaking the silence #burgerdoden #antisemitisme

Media Lens

Noam Chomsky offered a rule of thumb for predicting the ‘mainstream’ response to crimes against humanity:

‘There is a way to calibrate reaction. If it’s a crime of somebody else, particularly an enemy, then we’re utterly outraged. If it’s our own crime, either comparable or worse, either it’s suppressed or denied. That works with almost 100 percent precision.’ (Edward S. Herman and David Peterson, ‘The Politics of Genocide’, Monthly Review Press, 2010, p.27)

Now is an excellent time to put Chomsky’s claim to the test.

(Text continues underneath the photo.)

.

A BBC headline over a photograph of an emaciated Palestinian baby read:

‘“Situation is dire” – BBC returns to Gaza baby left hungry by Israeli blockade’

‘Left hungry’? Was she peckish? Was her stomach rumbling? The headline led readers far from the reality of the cataclysm described by the World Health Organisation (WHO) on 12 May:

‘The entire 2.1 million population of Gaza is facing prolonged food shortages, with nearly half a million people in a catastrophic situation of hunger, acute malnutrition, starvation, illness and death.’

Another BBC headline read:

‘Red Cross says at least 21 killed and dozens shot in Gaza aid incident’

Given everything we have seen over the last 20 months, it was obvious that the mysterious ‘incident’ had been yet another Israeli massacre. Blame had indeed been pinned on ‘Israeli gunfire’ by Palestinian sources, the BBC noted, cautioning:

‘But the Israel Defense Forces (IDF) said findings from an initial inquiry showed its forces had not fired at people while they were near or within the aid centre.’

Again, after 20 months, we know such Israeli denials are automatic, reflexive, signifying nothing. More deflection and denial followed from the BBC. We had to keep reading to the end of the article to find a comment that rang true:

‘Mohammed Ghareeb, a journalist in Rafah, told the BBC that Palestinians had gathered near the aid centre run by the GHF when Israeli tanks approached and opened fire on the crowd.
‘Mr Ghareeb said the crowd of Palestinians were near Al-Alam roundabout around 04:30 local time (02:30 BST), close to the aid centre run by GHF, shortly before Israeli tanks appeared and opened fire.’

A surreal piece in the Guardian by Rhiannon Lucy Cosslett clearly meant well:

‘I have seen images on my phone screen these past months that will haunt me as long as I live. Dead, injured, starving children and babies. Children crying in pain and in fear for their mothers, fathers, sisters, brothers. A small boy shaking in terror from the trauma of an airstrike. Scenes of unspeakable horror and violence that have left me feeling sick.’

Such honest expressions of personal anguish are welcome, of course, but the fact is that the word ‘Israel’ appeared nowhere in Cosslett’s article. How is that possible? Of the mass slaughter, Cosslett asked: ‘What is it doing to us as a society?’ Her own failure to shame the Israeli genocidaires, or even to name them, gives an idea. (...)

Last month, WHO reported 697 attacks on health facilities in Gaza since October 2023. As a result, at least 94% of all hospitals in the Gaza Strip have been damaged or destroyed. In March 2025, a United Nations investigation concluded that Israel had committed ‘genocidal acts’ in Gaza by systematically destroying its reproductive healthcare facilities. (...)

Last month, the UN reported that fully 95 per cent of Gaza’s agricultural land has been rendered unusable by Israeli attacks, with 80 per cent of crop land damaged. According to the report, only 4.6 per cent of it can be cultivated, while 71.2 per cent of Gaza’s greenhouses and 82.8 per cent of its agricultural wells have been destroyed by Israeli attacks. (...)

Complete article

Tags: #english #world order #rule of law #international law #israel #palestine #palestinians #gaza #west bank #occupied territories #un #united nations #war crimes #ethnic cleansing #crimes against humanity #media #news #journalism #journalist #bbc #genocide #International Court of Justice #icj

Jarl van der Ploeg (De Volkskrant) (€)

(...) Nu bestaan politici die munt slaan uit imaginaire problemen natuurlijk al langer. (...)

[H]et vervelende is wel dat Nederland ondertussen ook kampt met een aantal echte problemen. (...)

(Tekst loopt door onder de foto.)

[url=https://www.volkskrant.nl/columns-van-de-dag/vanaf-2026-zitten-we-gewoon-opnieuw-opgescheept-met-dezelfde-haagse-non-valeurs~b84224e7/]
Jarl van der Ploeg

(...) inkomensongelijkheid (...) een op de drie Nederlandse 15-jarigen inmiddels ‘onvoldoende geletterd’ (...) diezelfde jongeren gemiddeld zes uur per dag op hun telefoon (...)

(...) acceptatie van homoseksualiteit onder middelbare scholieren met 20 procentpunt is afgenomen (...)

(...) alle 745 Nederlandse oppervlaktewateren verontreinigd zijn vanwege industriële stortingen en pesticidengebruik in de landbouw (...) bij vrijwel iedereen de kans op kanker toeneemt. (...)

Dat de aarde opwarmt, maar Nederland toch de eigen klimaatdoelen niet haalt (...) oorlog in Oekraïne (...) Dat we dankzij die clown in het Witte Huis niet langer op de Navo kunnen vertrouwen, maar dat we zelf veel te weinig wapens hebben om ons eigen continent te verdedigen.

(...) huurhuizen vorig jaar de grootste prijsstijging in dertig jaar (...) stikstofcrisis, terwijl de agro-industrie (goed voor 46 procent van diezelfde ammoniakuitstoot) ongehinderd door mag produceren, ook al is 70 procent van hun opbrengst bedoeld voor de export. (...)

(...) dat onze talkshowredacties ook deze campagne zullen besluiten dat een televisiedebat over duizend verzonnen Afrikanen toch echt spannender is dan een debat over pfas of de rendementsheffing voor beleggers in box 3, waardoor we vanaf 2026 gewoon opnieuw zitten opgescheept met exact dezelfde Haagse non-valeurs, die bovenstaande problemen wederom volledig zullen negeren.

Hele artikel

Tags: #nederlands #nederland #politiek #immigratie #landbouw #veeteelt #agro-industrie #stikstof #natuur #klimaat #klimaarverandering #klimaatcrisis #huurprijzen #milieu #milieuvervuiling #pfas #media #journalist #journalistiek #nieuws #talkshow #belasting #oekraine #navo #nato #defensie #social media #sociale media

De Groene Amsterdammer

Het probleem is niet dat journalisten zich laten leiden door de belangen van vervuilende bedrijven, maar een mediadynamiek die het moeilijk maakt om de klimaatcrisis de aandacht te geven die ze verdient.

(Tekst loopt door onder de foto.)

5 april 2025. Actie XR. © Nico Garstman.

Het zou een aanval op de persvrijheid zijn – op z’n minst ondermijnend voor het vertrouwen in de journalistiek en op z’n ergst een fascistoïde vorm van intimidatie. De aankondiging van de protestactie van Extinction Rebellion bij de NOS maakt wat los. (...)

Het probleem is alleen dat de actie van XR een stuk verder gaat dan het leveren van constructieve kritiek. De activisten ‘eisen’ een klimaatjournaal, waarin mensen in het Mondiale Zuiden aan het woord moeten komen. Het idee dat een actiegroep (met het argument ‘wij betalen ook belasting en mogen dus best wat terugvragen’) eisen zou kunnen stellen aan de redactionele inhoud, valt moeilijk te rijmen met de disclaimer dat XR ‘pal voor persvrijheid’ staat.

De Utrechtse afdeling van XR had het op sociale media over ‘propaganda’ van de NOS en op de website nosweeseerlijk.nl, waar Extinction Rebellion de actie motiveert, zegt een woordvoerder: ‘We hebben pers nodig die zich niet laat leiden door de belangen van overheden en grote vervuilende bedrijven.’ Het getuigt van een wantrouwen dat Willem Engel niet vreemd zou zijn; alsof de NOS het publiek bewust misleidt met ‘frames’ die worden ingefluisterd door Shell of de Saoedi’s.

Zulke ongefundeerde verdachtmakingen leiden af van de steekhoudende mediakritiek. Dat is zonde, want het blijft een journalistieke worsteling om verslag te doen van wat een oud-hoofdredacteur van The Guardian met recht ‘the biggest story in the world’ heeft genoemd, zeker voor journalisten van een omroep die als taak heeft de hele samenleving te bedienen en dus als de dood is om gebrandmerkt te worden als ‘gekleurd’ of ‘partijdig’.

Precies in dat streven om te allen tijde ‘neutraal’ te blijven gaat het mis. (...)

Hele artikel

Tags: #nederlands #media #nieuws #journalistiek #journalist #klimaat #klimaatverandering #klimaatcrisis #extinction rebellion #nos #fossiele berandstof #xr #mediakritiek

The Guardian

Politicians reviled environmental minister Marina Silva in the senate this week, but new legislation is fuelling the fire. (...)

(Text continues underneath the photo.)

The Trans-Amazon Highway crosses a deforested area in Brazil. Politicians are trying to force through deforestation projects that are under scrutiny by Marina Silva’s environment ministry. Photograph: André Penner/AP.

At the centre of everything is a long-running row over oil exploration in the Foz do Amazonas. BP and the French oil company Total used to hold most of these rights, but they baulked at the political and environmental challenge of drilling so close to the world’s biggest centre of terrestrial biodiversity. Instead, Brazil’s state-run oil company, Petrobras, stepped up. For Lula – and the senators in nearby regions – that meant potential votes, jobs and export earnings. The only thing standing in their way was the environment ministry, which has delayed a licence for years due to the risks of a possible spill in such an ecologically sensitive area.

That handbrake was lifted earlier this week, when the head of the environmental regulator, Ibama, ignored the warnings of 29 expert advisers by moving on to the next stage of the approval process for operations in the Foz do Amazonas. This capitulation followed pressure from Congress and the president.

This was followed by the biggest legislative setback for the environment in more than 40 years. To the delight of the mining, construction and farming industries, the senate has passed a long-pending bill that strips a range of environmental licensing powers from Silva’s ministry. This piece of legislation – dubbed the devastation bill by opponents – allows companies to self-license or avoid environmental licensing for road construction, dam-building and other projects. It is a shift of control from the representatives of the people to the executives of big companies.

Lula could yet wield a veto on this bill. But so far the president’s response has been tepid. His party has a weak presence in congress, so he depends on a broad and fractious coalition, many of whose members are enmeshed in agribusiness or mining. Next year’s presidential election seems to be weighing on his mind more than November’s Cop30 climate summit in Belém. (...)

Complete article

Tags: #english #brazil #brasil #brazilie #Environment #Amazon #rainforest #fossil fuel #deforestation #oil exploration #lula #marina silva